Θα ήταν τουλάχιστον κουτό να πει κανείς ότι σκηνικά όπως αυτό της Ηλείας δεν γίνονται αλλού.

Γίνονται και σε χώρες “πιο ανεπτυγμένες από εμάς”.

Για να είμαι ειλικρινής όμως, ούτε με ενδιαφέρει αυτό, ούτε με εφησυχάζει το γεγονός ότι εδώ τους δέρνουμε και δεν έχουμε τουλάχιστον πρόβλημα με τις διεθνείς μας σχέσεις.

Αυτό που με ενδιαφέρει και με καίει, είναι η κοντοφθαλμοσύνη και η αδιαφορία τόσο των εκάστοτε “άνω”, όσο και των μονίμως “κάτω”.

Όλες οι ιστορίες κακομεταχείρισης μεταναστών έχουν ένα κοινό μοτίβο: την άθλια ζωή τους, η οποία αναφέρεται απ’ έξω – απ’ έξω, λες και είναι κάτι που ξέχασε να γράψει ο ρεπόρτερ και το έβαλε τελευταία στιγμή

Έλα όμως που εκεί είναι το μεγάλο θέμα. Οι μετανάστες στη χώρα μας είναι πολλοί, και οι περισσότεροι φτωχοί. Προσπαθούν να βγάλουν λεφτά όπως όπως, πουλώντας τσάντες, γυαλιά, καθαρίζοντας παρ μπριζ, και ενδεχομένως και φτάνοντας στο σημείο να κλέψουν ή να εγκληματίσουν. Επειδή είναι πολλοί επίσης, και επειδή το ελληνικό κλίμα απ’ ότι φαίνεται δεν είναι και τόσο ζεστό, κυκλοφορούν και βγαίνουν ομαδικά. Όπως δηλαδή και πολλοί Έλληνες του εξωτερικού, θα έλεγε κάποιος κακοπροαίρετος. Εν ολίγοις οι μετανάστες είναι παντού: στα λεωφορεία, στις πλατείες, στα χωριά, παντού. Δεν πατάνε μόνο εκεί που χρειάζεται μπαγιόκο και παίζει πόρτα: στα κλαμπάκια, τα μπαράκια, και τις μαγαζοπεριοχές των μεγάλων πόλεων. Εκτός αν είναι να πουλήσουν κάτι…

Πολλοί Έλληνες κατ’ επέκτασην, συμπεριλαμβανομένων αυτών που τους έχουν στη δούλεψη τους με μισθούς υπό-πείνας, βρίσκουν ότι οι μετανάστες χαλάνε το τοπίο των πόλεων, κατακλύζουν πάρκα και μέσα μαζικής μεταφοράς, και αλλοιώνουν τον “εθνικά αγνό” χαρακτήρα της χώρας μας. Και το “πολλοί” δεν είναι σχήμα λόγου. Όλοι είδαμε τι έκανε το ΛΑ.Ο.Σ. στις ευρωεκλογές… και με τι ατζέντα το έκανε αυτό.

Πρόβλημα; Συμφωνούμε.

Ως στοιχειωδώς νοήμον ον βέβαια, δε με απασχολεί η αισθητική διάσταση του θέματος. Και δεν είμαι καθόλου διπλωμάτης σε αυτά τα θέματα: πιστεύω ακράδαντα ότι αν σε ενοχλεί πολύ το γεγονός ότι έχει πολλούς Πακιστανούς το λεωφορείο, έχεις στην καλύτερη περίπτωση ένα πολύ πολύ απλό μυαλό, με αναλυτική ικανότητα μονοκύτταρου οργανισμού.

Εγώ εντοπίζω το πρόβλημα αλλού: στο ότι έχουμε πολλούς ανθρώπους στη χώρα μας, και δεν έχουμε σκεφτεί σοβαρά τι θα κάνουμε με αυτούς. Για λόγους που ένα ποστ δεν αρκεί να τους αναλύσουμε, και που συμπεριλαμβάνουν όπως είναι λογικό την παρούσα οικονομική κρίση και την έλλειψη μεγάλων έργων όπως οι Ολυμπιακοί του 2004, πάρα πολλοί εκ των μεταναστών δεν έχουν δουλειά, και κατ’ επέκταση τίποτα. Ακόμα και οι μετανάστες που είναι χρόνια εδώ και έχουν κάνει παιδιά εδώ, πρέπει να περάσουν χίλια γραφειοκρατικά κύματα μπας και πάρουν την ελληνική ιθαγένεια.

Κι απο πάνω, το κράτος τους αντιμετωπίζει με εκφοβισμό και αδιαφορία.

Το κράτος εννοείται πως ξέρει τι κάνει.

Ο εκφοβισμός και η αδιαφορία πιάνουν, όταν είσαι σε μια ξένη χώρα, χωρίς δικαιώματα και με τον φόβο της επιστροφής σε μια ακόμα χειρότερη χώρα, τη δική σου. Αλλά δεν είναι  λύση.

Και δεν είναι λύση επειδή απλούστατα δεν γίνεται να τους διώξουμε όλους. Είναι λογιστικά αδύνατον, και ανθρωπιστικά απαράδεκτον.

Από τη στιγμή λοιπόν που δεν γίνεται να τους διώξουμε, αναγκαστικά μένουμε με την επιλογή να τους κρατήσουμε. Και για να αποφύγουμε στο μέλλον αναταραχές και γεγονότα όπως αυτά των εξεγέρσεων της Γαλλίας, πρέπει να κάνουμε αυτούς τους ανθρώπους να νιώσουν ότι είναι σπίτι τους. Και αυτό μπορούμε να το κάνουμε μόνο μέσω ενσωμάτωσης και ανθρώπινης μεταχείρισης.

Ακόμη και αν αφαιρέσουμε εντελώς τον ανθρωπιστικό παράγοντα από την εξίσωση αυτή, και μείνει μόνο η λογική, είναι προφανές το γιατί μας συμφέρει να ενσωματώσουμε όλους αυτούς τους ανθρώπους.

Εκτός δηλαδή κι αν μας συμφέρει όλοι οι μετανάστες, και όλες οι εθνικές μειονότητες μέσα στην Ελλάδα να βλέπουν το κράτος και τους Έλληνες εχθρικά.

Εκτός κι αν μας συμφέρει να ωθήσουμε τους Ασιάτες μετανάστες στην εγκληματικότητα, και τις μεγάλες μειονότητες μας στα δίχτυα εθνικιστικών οργανώσεων που περιμένουν πως και πως να στρατολογήσουν κόσμο νέο, απογοητευμένο και θυμωμένο…

Τότε πάω πάσο. Αλλα πιστεύω ότι ακόμα και ο πιο αναίσθητος άνθρωπος στην Ελλάδα θα τρόμαζε με ένα τέτοιο σενάριο.

Όλοι θα τρόμαζαν.

Αλλά κανείς δεν βλέπει πως οδεύουμε προς την μεγάλη τρομάρα.